یه سری همکار داریم که خیلی اعتماد به نفس دارن اعتماد به نفس کاذب
مثلا با اینکه نسبت به بقیه شوهرشون و خانوادشون سطح سوادشون و سطح فرهنگشون پایین هست و یا حتی از نظر مالی مشکل دارن طوری رفتار می کنن انگار اینا از یه جای دیگه اومدن هیچکسی رو فبول ندارن و فقط بلدن از همه ایراد بگیرن یعنی واقعا کسی بهتر از خودشون رو ندیدن؟
در مورد همه چی نظر میدن نظر هاشون هم اغلب چرت و پرت بیشتر نیست
یکی از همکارامون شوهرش مدیر مدرسه هست انقدر کار شوهرش رو بزرگ میکنه آدم ندونه فکر میکنه مدیر مدرسه چیه؟در صورتی که مدیر مدرسه دهات بودن کاری نداره (من دو سال سابقه حمالیش رو دارم)
همه همکاریم دیگه همه معلم هستیم چه مدیر چه معلم چه رئیس وزارت انگار شوهر این دکتر مهندسی چیزیه
جالبه بدونین خودش رو هم سطح همکارمون که شوهرش رئیس بانک هست میدونه(یه بانک بزرگ)
از نظر مالی هم هیچ یک از ما به خانم بانکیه نمیرسیم با این حال آدم خاکی و مهربونی هست ولی خانم مدیر مدرسه ایه خودش رو می گیره میگه من که همسرم مدیر باشن .....نمیتونم .فلان کار رو نمیشه بکنم .....نمیخورم ....به ما نمیاد و.........
اوایل فکر میکردم همسرش رئیس جمهوره چیه
هر وقت هم صحبت از نماز و روزه شد این خانم صف اول وایساده خودشیرینی میکنه
ابلاغ جاسوسیش رو خودم دیدم .تو اداره هم همکارا دیدن باز به روی خودش نمیاره آدم فروش
هفته پیش از ماهواره و... حرف زده که بگه من هم از خودتونم جاسوس نیستم ببینید حرفهای اونجوری هم بلدم بزنم ![]()

و بدیش اینه که از دست همکارای خوب هم
و تنها میمونی خب 








موبایلش رو گرفتم و دیدم شارژش کامله جواب داد که اینجا شارژ کردم من هم گفتم شارژرت همراهته بده موبایل منم داره شارژش تموم

نه من خوشحال نیستم . کی گفته؟

